Uitleg S2C
Spelling to Communicate (S2C) is een communicatiemethode voor mensen die niet, minimaal of niet betrouwbaar spreken. Door te spellen op een letterbord ontstaat een toegankelijke manier om woorden te vormen. Het doel is dat iemand zijn of haar gedachten steeds zelfstandiger kan uiten, in een tempo dat past bij het lichaam en het brein.
De begeleiding richt zich op het ondersteunen van communicatie, zelfredzaamheid en participatie. Door structuur, motorische ondersteuning en herhaling kan iemand stap voor stap leren om woorden zichtbaar te maken.
Recht op communicatie
Het recht op toegankelijke communicatie voor mensen met een handicap, inclusief ondersteunde communicatie, is vastgelegd in het VN-verdrag inzake de rechten van personen met een handicap.
Artikel 21, vrijheid van meningsuiting en toegang tot informatie, benadrukt dat iedereen de mogelijkheid moet hebben om gedachten en gevoelens te uiten. Daarom moeten alternatieve en ondersteunende communicatiemiddelen beschikbaar zijn wanneer spraak niet vanzelfsprekend is.
Spelling to Communicate sluit daarbij aan. Het biedt een manier om woorden te vormen wanneer spreken geen betrouwbare vorm van communicatie is. Zo krijgt iemand die niet of niet betrouwbaar spreekt toch de mogelijkheid om zich uit te drukken en gehoord te worden.
Wat is Spelling to Communicate (S2C)?
Spelling to Communicate (S2C) is een communicatiemethode voor mensen die niet, minimaal of niet betrouwbaar spreken. De methode maakt gebruik van een letterbord waarop iemand woorden kan vormen door naar letters te wijzen.
Veel mensen die niet spreken begrijpen taal en letters al, ook wanneer dat aan de buitenkant niet zichtbaar lijkt. Het lichaam kan echter moeite hebben om de juiste beweging uit te voeren om dat begrip te laten zien. Hierdoor ontstaat er een kloof tussen wat iemand denkt en wat het lichaam kan laten zien.
S2C richt zich op het overbruggen van die kloof.
De methode is vooral ontwikkeld voor mensen met motorische planningsuitdagingen, zoals apraxie. Bij apraxie weet iemand vaak wat hij of zij wil zeggen, maar lukt het lichaam niet om de beweging automatisch uit te voeren. Het brein heeft de boodschap, maar de motorische uitvoering hapert.
Door gerichte motorische begeleiding, structuur en herhaling kan iemand leren om woorden letter voor letter zichtbaar te maken. Zo ontstaat er een manier van communiceren die minder afhankelijk is van spraak en beter aansluit bij hoe het lichaam werkt.
S2C gaat uit van het principe presume competence: het vertrouwen dat begrip en denken aanwezig kunnen zijn, ook wanneer iemand dit niet via spraak kan laten zien.
Het proces verloopt in ieders eigen tempo. Stap voor stap kan communicatie zich ontwikkelen, van losse letters naar woorden, zinnen en uiteindelijk volledige gedachten.
The Least Dangerous Assumption
Binnen S2C wordt vaak gesproken over The Least Dangerous Assumption. Dit betekent dat we, wanneer we niet zeker weten wat iemand begrijpt, uitgaan van het hoogste mogelijke niveau van begrip.
Wanneer we iemand onderschatten, kunnen kansen op leren, communicatie en ontwikkeling verloren gaan. Wanneer we uitgaan van mogelijkheden, ontstaat er ruimte voor groei.
Daarom werken we binnen S2C vanuit vertrouwen in de binnenwereld van de speller.
Mijn begeleiding sluit daarbij aan. Ik ga ervan uit dat er meer aanwezig kan zijn dan wat aan de buitenkant zichtbaar is.
Folder S2C
De folder mag gedeeld worden
Hoe werkt het?
S2C combineert neuromotorische oefeningen met een zorgvuldig opgebouwde spellingtraining. De persoon leert letter voor letter woorden te vormen. We starten met drie grote letterborden 3LB die samen het alfabet vormen. Wanneer dit stabiel verloopt, werken we verder op één letterbord met 26 letters (zie het plaatje hiernaast), daarna op een gelamineerd letterbord en uiteindelijk op een toetsenbord.
Het tempo verschilt per persoon. We richten ons niet op snelheid maar op precisie, regulatie, rust en vertrouwen in het lichaam. Iedereen bewandelt zijn eigen neurologische pad. Daarom vergelijken we geen spellers met elkaar. Ieder mens heeft een uniek lichaam en een unieke manier van leren.
Een S2C facilitator ondersteunt actief bij elke stap.
Denk aan:
- Het aanbieden van inhoud via informatieve teksten en vragen
- Het begeleiden van de motoriek zodat de hand de juiste letter kan vinden.
- Het co-reguleren van spanning zodat het lichaam mee kan werken.
- Het bevestigen van wat al aanwezig is: intelligentie, waardigheid en bewustzijn.
Door deze combinatie kan communicatie zich stap voor stap ontwikkelen.
Voor wie is S2C?
S2C is ontwikkeld voor mensen die moeite hebben met spreken door motorische uitdagingen. Een veelvoorkomende oorzaak is apraxie, een neurologische motorische planningsstoornis.
Bij apraxie weet iemand vaak wat hij of zij wil zeggen, maar voert het lichaam de beweging niet automatisch uit. Hierdoor kan spraak onbetrouwbaar of afwezig zijn.
In traditionele IQ-tests spelen motoriek en spraak een grote rol. Wanneer iemand niet kan wijzen, praten of motorische opdrachten uitvoeren, kan dit leiden tot een onderschatting van het cognitieve vermogen. In werkelijkheid zegt dit vaak meer over de motoriek dan over het denken of begrijpen.
S2C sluit hierbij aan doordat communicatie niet afhankelijk wordt gemaakt van spraak.
S2C is bedoeld voor:
• mensen die niet spreken
• minimaal sprekenden die enkele woorden of klanken gebruiken
• niet betrouwbaar sprekenden die moeite hebben met antwoorden, keuzes of consistente communicatie
Dit komt bijvoorbeeld voor bij mensen met autisme, cerebrale parese of bepaalde syndromen waarbij spraak moeilijk of niet mogelijk is.
Of iemand nu 6 jaar of 130 jaar oud is, communicatie blijft waardevol. Iedereen verdient een manier om zich te uiten die past bij het lichaam én het brein.
Wat levert het op?
S2C brengt ontwikkeling op meerdere lagen op gang.
Door te spellen ontstaan nieuwe neurologische paden die invloed hebben op hoe iemand communiceert, beweegt en reageert. Die veranderingen kunnen klein beginnen, maar zijn vaak betekenisvol.
Presume competence vormt daarbij de basis: we gaan uit van een rijke binnenwereld die de ruimte krijgt om steeds zichtbaarder te worden.
Voor veel spellers is spellen intensief. Niet omdat ze het niet begrijpen, maar omdat het lichaam niet vanzelf doet wat het brein aangeeft. Elke letter vraagt om focus, regulatie en motorische aansturing. Dat maakt de inspanning enorm. Het feit dat spellers dit elke sessie opnieuw doen, laat zien hoeveel kracht en doorzettingsvermogen in hen aanwezig is.
Voor de één begint ontwikkeling bij beter kunnen richten van de hand of meer rust in het lichaam. Voor een ander bij het aangeven van een keuze, een eenvoudige reactie of een eerste zin. Al deze stappen zijn waardevol, omdat ze bijdragen aan groei in zelfstandigheid en communicatie.
Wat S2C kan opleveren:
A. Meer controle over het lichaam en de beweging naar de letter
B. Betere regulatie tijdens communicatie
C. Kleine en grote keuzes kunnen aangeven
D. Antwoorden kunnen geven op vragen
E. Zeggen wat je denkt en voelt
F. Gehoord en begrepen worden
G. Deel kunnen nemen aan gezin, school of gemeenschap
H. Ontwikkeling en leerbaarheid die eindelijk zichtbaar wordt
S2C opent vaak een deur die jarenlang gesloten was.
En aan de andere kant van die deur staat iemand die er altijd al was, nu met een weg om gehoord te worden.
link: https://youtu.be/7ERQtSmk0KE?si=EfEESyuWQq-8dTDi
Video credits go to Mac Sainsbury-Plaice
Every person carries a story. In the chaos of a protest, the quiet of a therapy room, the memories of a veteran, or a day in the life of someone you’ll never meet. Every film, talk, and glimpse of life here is about uncovering the raw human stories that change the way you see the world, close to home and far away.